او خواهد آمد
و من
در ترنمی صبحگاهانه خواهم رقصید؛
شادی، شوق و دیدار
از شام گاهان نظاره خواهند کرد
و آسمانیان منتظر
که او کی خواهد آمد ...
س.باقری
به سرزمینی پا گذاشتم
که شِگفت بود
برکه ای داشت خاموش و شگرف
آرام و صبور گام برداشتم
در گلزارش پا نهادم
همه شکفته شد...
سعید باقری رخشان
زبانم در نمی رازناک
خوشه ای از شباهنگ ها می بافد؛
اما من در گناهی پست گرفتار آمدم
که تسلی باشدم موجَش
که شاید از بی قراری ها آرام گیرم
چه سخت است و اما من
کلامم نیز در رنج و آزار است
و چه بی روشنیست این دل
که این نا جوانمردِ بی پایه را بالین است
خسرو و شیرین دومین منظومه نظامی و معروفترین اثر و به عقیده گروهی
از سخنسنجان شاهکار اوست. در حقیقت نیز، نظامی با سرودن این دومین کتاب (پس از
مخزن الاسرار) راه خود را باز مییابد و طریقی تازه در سخنوری و بزم آرایی پیش میگیرد.
این منظومه شش هزار و چند صد بیتی دارای بسیاری قطعات است که بی هیچ شبهه از آثار
جاویدان زبان پارسی است و همانهاست که موجب شده است گروهی انبوه از شاعران به
تقلیــد از آن روی آورند، گو این که هیچ یک از آنان، جز یکی دو تن، حتی به حریم
نظامی نیز نزدیک نشده اند و کار آن یکی دو تن نیز در برابر شهرت و عظمت اثر نظامی
رنگ باخته است.
شهادت را
در کلامی
آموخت نگاهی را که تو
در دریا انداختی
ونیز آموخت تو را با خجالتی که تا آسمان
شرم داشت
و دیگر نی آموخت تا دیگر را غرق شد در پیچاپیچ موج هایش
و اینگونه ساکت ایستاد